In de korte documentaire 'Move in the modern World' vertelt Nita Liem over haar motivatie om samen met jongeren, uit verschillende culturen, een dans/theater voorstelling te maken.
Haar aanpak is vernieuwend. In plaats van op klassiek/moderne dans richt de dans/theatergroep 'Don't Hit Mama' zich op hip hop. Nita Liem is al vanaf de jaren '80 betrokken bij de hiphop beweging. In die tijd was hip hop nog een tegenbeweging, gebaseerd op Afro-Amerikaanse dansvormen. Nu is hip hop veel meer ingeburgerd.
Het materiaal waarmee gewerkt wordt, zijn de studenten zelf. Hun verhalen, hun culturele achtergrond, hun geschiedenis. Hip hop wordt gezien als het gereedschap om mensen bij elkaar te brengen. Oftewel: 'it's not about the steps, it's about the approach'.
Haar voorstellingen gaan over politiek, engagement, bewustwording en kunst. De centrale vraag is: Waar kom jij vandaan? Reizen, migratie en identiteit zijn belangrijke thema's. Om de ander echt te kunnen begrijpen, is het van groot belang om naar je eigen geschiedenis te kijken, je eigen cultuur. 'You can't create common ground with someone else, if you lack the knowledge about where you come from''. Nita Liem wil de kleurrijkheid en de kracht van migranten laten zien. Ze is altijd op zoek naar verschillen, naar differentiatie. Naar liminaliteit.
In de antropologie wordt het begrip liminaliteit veelvuldig gebruikt. De liminale fase is het middelste onderdeel van een rite de passage, oftewel een overgangsritueel. In deze fase betreedt men een soort liminale status tussen vroegere en toekomstige identiteiten in. Je identiteit ligt niet geheel vast, je bevindt je tussen twee werelden. Degenen die samen een liminale fase ondergaan vormen een bijzondere, sociale groep die zich, vaak, kenmerkt door solidariteit, sociale gelijkheid en gezamenlijkheid. Aldus de antropoloog Victor Turner.
Migratie is ook een vorm van liminaliteit; tussen twee werelden; waar hoor je bij? waar voel je je thuis? wat is je identiteit?
In deze zin spreekt het werk van Nita Liem mij erg aan. Haar onderwerpen liggen dichtbij de onderwerpen die ik zelf bestudeer (of gebestudeerd heb). Voor mijn studie Antropologie heb ik veelvuldig onderzoek gedaan naar migranten uit met name Oost-Europa. In gesprekken met migranten kwam vaak naar voren hoe moeilijk het is om tussen twee werelden te leven. Om nergens bij te horen. Omdat je veranderd bent. Je hebt afscheid genomen van je verleden, maar je draagt dit verleden wel met je mee. Je neemt bepaalde normen, waarden of gewoontes over uit het migratieland, maar niet alles past bij je. Het mooie van Nita Liem's werk vind ik dat ze deze fase als uitgangspunt neemt voor haar voorstellingen. En dat ze mensen met verschillende achtergronden, met verschillende stijlen met elkaar (probeert te) verbindt (en).
Momenteel werk ik op de afdeling educatie van MasterPeace; een internationale vredesbeweging waarin kunst, cultuur en muziek een grote rol spelen. In ons educatieprogramma gaat het over vrede in jezelf, in je omgeving en in de wereld. Samenwerking en verbinding staan centraal. Leerlingen leren naar elkaar, en naar zichzelf, te luisteren. Leerlingen leren over het leven van mensen in conflictgebieden. Over hoe kinderen door dans/theater/tekenen hun oorlogservaringen laten zien. In de toekomst hopen we dat leerlingen, overal ter wereld, via social media, met elkaar hun ervaringen gaan uitdelen. In woord en/of in beeld (muziek, schilderijen, foto's, etc). Engagement, bewustwording, politiek en kunst zijn belangrijke thema's; net als in het werk van Nita Liem.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten